Próbujesz wydrzeć życiu tych kilka, niepowtarzalnych chwil, takich dla których życie nabiera jakiegoś sensu i pewnych wartości. Czasami się udaje i wtedy czujemy, że można jednak być szczęsliwym.
Ale to bez znaczenia - nawet to "czasami" może być człowiekowi odebrane... Pozostawiając cię jak w łachach na środku życiowego placu; obdartego z tej namiastki szczęscia. A życie potrafi cie skwitować słowami "takie już jestem".
Naprawdę?
Naprawdę.

...I nie potrafię przyjąć tego do wiadomosci. A może przyjęłam, tylko nie umiem z tym żyć.